Werken in Australië - Sophie

Tijdens de Sydney naar Cairns groepsreis met Activity International werd Sophie stap voor stap verliefd op Australië. Dit lees je in het reisverhaal over de groepsreis. Wat begon als een spannend avontuur aan de andere kant van de wereld, voelde al snel als een plek waar ze voorlopig nog niet weg wilde. Gelukkig had ze voor vertrek al een Working Holiday Visum aangevraagd. Na de groepsreis verruilde ze het backpackleven voor een hele bijzondere baan in Australië — en dat avontuur met ups en downs lees je in dit reisverhaal.

Werken in Australië

Zoals ik al heb verklapt in mijn vorige reisverhaal, ben ik na mijn East Coast tour blijven hangen in Australië. Hoe jij dit avontuur aangaat, ligt natuurlijk helemaal aan jouw persoonlijke situatie. Kom je voor een kortere periode reizen en ga je dan weer terug naar Nederland? Supergaaf! Of reis je door naar een ander continent? Veel backpackers combineren het reizen in Australië met delen van Azië. Of misschien weet je het allemaal nog niet en bekijk je het ter plekke wel. In dat laatste geval: dat ben ik. 

In de zomer van 2025 ben ik afgestudeerd aan de opleiding Bedrijfskunde, waarna ik een poosje heb gewerkt om wat geld te verdienen. Wat ik precies wilde gaan doen met mijn opleiding, was me toen nog niet helemaal duidelijk. Maar wat ik wél zeker wist, was dat het voor mij nog niet de tijd was om in een 9-to-5 kantoorbaan te rollen. Het is al-tijd een grote droom van mij geweest om te reizen, nieuwe culturen te ontdekken en mezelf zo nu en dan in het diepe te gooien. En voor mij was dit dan ook het perfecte moment om dat eens een kans te geven. Ik wist zeker dat ik de East Coast wilde reizen. En daarna? Dat bekeek ik dan wel weer!

Visum

Bij het reizen komt natuurlijk een visum kijken. Zelf heb ik lang getwijfeld over welk visum ik moest aanvragen: een toeristenvisum of een WHV (Working Holiday Visa). Met een toeristenvisum zou ik drie maanden in Australië kunnen reizen, maar dat zou betekenen dat ik niet mocht werken. Daarnaast kun je een nieuw visum pas aanvragen als je het land verlaat. Ik koos daarom voor een Working Holiday Visa. Dit gaf me de ultieme vrijheid om te reizen, maar ook om te werken indien ik dat zag zitten. En leek het me achteraf toch niets? Geen probleem! Je visum houdt je immers niet tegen om alsnog een vliegticket terug naar Nederland te boeken.

Aan het einde van de groepsreis wist ik eigenlijk wel heel zeker dat ik in dit land wilde blijven. Australië is zo divers, het heeft zoveel te bieden, en dat heeft mijn hart veroverd. Ik vloog van Cairns naar Melbourne, waar ik eerst de stad ben gaan ontdekken omdat ik nog geen keuzes had gemaakt. Waar wilde ik settelen en wat voor werk wilde ik gaan doen? Alles op z’n tijd, het gaat zoals het gaat. Terwijl ik in Melbourne was, merkte ik al gauw dat ik me er niet helemaal op mijn plek voelde. Begrijp me niet verkeerd, de stad is geweldig, maar dit was niet de plek waar ik me wilde settelen. En dus maakte ik spontaan de keuze om terug te reizen naar Sydney; de stad waar mijn avontuur ooit begon en waar ik me écht thuis voelde!

De zoektocht naar werk 

Tijdens mijn tijd in zowel Cairns als Melbourne heb ik veel tijd besteed aan het online zoeken naar werk. Ik spendeerde dagen op platformen als Seek en Indeed, maar helaas leverde dit me destijds helemaal geen reacties op. En zoals je wellicht wel weet, kost dat online solliciteren ontzettend veel tijd en energie. Het zoeken naar de juiste vacature, het schrijven van een motivatiebrief, het indienen en er vervolgens nogmaals achteraan mailen bij het uitblijven van een reaction… Het is een frustrerend proces. Je bent op dat moment weliswaar in een geweldige stad als Melbourne, maar ondertussen stoppen de stemmetjes in je hoofd niet: ‘Je geld raakt op’. Mede daarom maakte ik de keuze om door te reizen naar Sydney. Niet omdat het daar goedkoper is (integendeel zelfs), maar omdat ik hoopte dat fysieke aanwezigheid sneller deuren zou openen. 

Bij aankomst in Sydney begon ik weer met goede moed. Als backpacker word je overal aangeraden om gewoon met je cv op zak bij cafés binnen te lopen — uiteraard afhankelijk van het soort werk dat je zoekt, maar in mijn geval was dit hospitality — en enthousiast te vragen of ze nog medewerkers zoeken. Helaas bleek de praktijk weerbarstiger. Café 1: “Nee, het spijt me, maar succes met je zoektocht.” Café 2: “Nee, we zijn op dit moment niet op zoek naar nieuwe collega’s.” Café 3: “Nee, we gaan richting het laagseizoen, dus we nemen nu niemand aan.” En zo ging het door tot café 16. Hier en daar namen mensen mijn cv wel aan, maar vervolgens hoorde ik er alsnog niets van. Dit is helaas ook hoe een banenjacht hier in Australië kan verlopen. Het is demotiverend en de afwijzingen kunnen je onzeker maken.

Wat ik tijdens deze zoektocht continu te horen kreeg, was dat Sydney zich in de overgang van het hoog- naar het laagseizoen bevond. De teams zaten vaak nog vol met backpackers die er de hele zomer hadden gewerkt, terwijl het toerisme langzaam maar zeker afnam. Dat klonk logisch. Het was destijds begin april en mijn gevoel zegt dat mijn pech grotendeels aan deze timing lag; als ik een maand eerder of later was gekomen, had het waarschijnlijk heel anders kunnen lopen.

Na enkele dagen moedeloos solliciteren zakte de moed me dan ook tijdelijk in de schoenen. Je wordt overal afgewezen, het proces duurt langer dan gehoopt en ondertussen lopen de vaste kosten voor je verblijf en levensonderhoud natuurlijk gewoon door. Gelukkig hielp het praten met het thuisfront mij enorm om weer positieve energie te krijgen. Een lieve vriendin wees me erop dat ik ook moest proberen te blijven genieten, want ik was tenslotte wel in Sydney! Zij drukte me even met de neus op de feiten, waardoor het me lukte om de situatie iets meer los te laten. Hoe moeilijk dat op zo’n moment ook is, non-stop piekeren helpt je niet vooruit. Ik besloot de knop om te zetten en weer te gaan genieten van de laatste zomerse zonnestralen op het strand.

Facebook

Een online platform dat in Australië mijn grootste hulpmiddel bleek te zijn, is Facebook. Facebook is hier echt onmisbaar als het gaat om het vinden van werk, maar bijvoorbeeld ook woonruimte. Het barst er van de groepen zoals ‘Hospitality Sydney’ en ‘Jobs in Sydney’. Dagelijks worden hier tientallen oproepen geplaatst door bedrijven die mensen zoeken, maar je kunt ook als werkzoekende zelf een bericht plaatsen.

Ik had die week al op veel vacatures in deze groepen gereageerd, maar zelf nog niets gepost. Deze stap besloot ik nu toch te wagen, want wat had ik te verliezen? Het posten van je cv in zo’n openbare groep voelt in het begin misschien wat ongemakkelijk. Je moet er ook rekening mee houden dat je er weleens vreemde reacties tussen krijgt; dat is tegenwoordig helaas de realiteit op internet. Het is dan ook verstandig om ervoor te zorgen dat er geen al te persoonlijke gegevens op je cv staan. Zelf heb ik destijds wel bewust mijn e-mailadres en Australische telefoonnummer gedeeld. Ik besloot er simpelweg met een andere mindset in te gaan staan: in plaats van zelf non-stop naar werk te zoeken, liet ik de werkgevers dit keer naar mij toe komen. En dat bleek te werken.

Na een dag of twee begonnen de aanbiedingen binnen te stromen, waaronder de vacature voor mijn huidige baan. Het contact ging grotendeels via Facebook Messenger, en ik werd uitgenodigd voor een trial shift (een proefdienst). Dat verliep zo goed dat ik de baan kreeg! Achteraf gezien heb ik enorm veel geluk gehad met deze werkplek. Ik ben namelijk terechtgekomen in de catering voor de filmindustrie; een sector waarin relatief weinig internationals en juist veel Aussies werken. Dit heeft ontzettend veel bijgedragen aan mijn werkervaring in Australië! En last but not least: Ik heb ook veel meekregen over het werk op een filmset, we stonden op de tofste locaties in Sydney én ik heb bekende acteurs mogen zien. 

Het vinden van de baan bleek een kwestie van de juiste persoon op het juiste moment te zijn: mijn manager zocht precies op dat moment versterking, zag mijn bericht voorbijkomen en besloot contact op te nemen. Deze ervaring heeft me geleerd dat er uiteindelijk altijd wel iets op je pad komt, hoe lastig de situatie op dat moment ook lijkt. Soms helpt het juist om de druk er een beetje vanaf te halen en de situatie los te laten. Natuurlijk is het spannend om die onzekerheid toe te laten, maar is dat niet precies de reden waarom je dit avontuur bent aangegaan? Om jezelf af en toe in het diepe te gooien? Geloof me: je zult merken hoe ontzettend sterk je hier uiteindelijk weer uitkomt.

Mijn tips 

Mocht jij binnenkort ook aan dit avontuur beginnen en de overstap willen maken van reizen naar werken, dan zijn dit mijn belangrijkste tips: 

• Eerst reizen, dan pas settelen: Door eerst het land door te reizen, ontdek je de verschillende steden en sferen. Hierdoor weet je veel beter welke plek echt bij je past om voor langere tijd te gaan wonen en werken. De 5-weekse reis was voor mij het perfecte start van het avontuur door Australië! 
• Verspil niet te veel tijd aan online vacaturesites: Online solliciteren via grote platformen levert je als backpacker helaas vaak weinig op. Het kost veel energie en de respons is laag.
• Maak optimaal gebruik van Facebook: Dit platform is in Australië echt je beste vriend. Word lid van lokale groepen en durf jezelf daar (met een gerust hart, maar zonder té persoonlijke gegevens) te presenteren.
• Sta open voor alles: Soms kom je via een omweg in een sector terecht waar je vooraf nooit aan had gedacht — zoals in mijn geval de filmindustrie. Juist die onverwachte zijstappen kunnen je de leukste ervaringen en de meeste connecties met locals opleveren.

Benieuwd naar hoe Sophie de groepsreis heeft ervaren? Lees dit reisverhaal. En klik hier voor meer informatie over de Sydney naar Cairns reis.