Verliefd op Australië - Sophie

Van twijfels en eindeloos researchen achter haar laptop tot wakker worden op een zeilboot tussen de Whitsundays: Sophie besloot haar droom waar te maken en vertrok alleen naar Australië om de Sydney naar Cairns reis te gaan doen! In dit reisverhaal neemt ze je mee langs bruisend Sydney, laidback Byron Bay, avontuur K’gari en het paradijselijke Great Barrier Reef. Je leest over spannende eerste momenten, vriendschappen en waarom reizen met een groepsreis voor haar de perfecte keuze bleek. Eén ding is zeker: Australië heeft voorgoed haar hart veroverd.

De keuze voor de reis

Een verre reis naar Australië. Het stond al superlang op mijn bucketlist, maar eerlijk gezegd voelde het altijd als iets onmogelijks. Is het daar niet hartstikke gevaarlijk met al die haaien, spinnen en slangen? Maak ik wel makkelijk vrienden in mijn eentje? En hoe reis ik in hemelsnaam die gigantische afstanden? Allemaal twijfels die non-stop door mijn hoofd spookten.

Toen de plannen concreter werden, ben ik me suf gaan lezen. Reisblogs, ChatGPT, reisorganisaties; ik heb alles uitgeplozen. Ik twijfelde enorm of ik alles helemaal zelf moest uitzoeken of toch met een organisatie wilde gaan. Want ja, een reis naar Australië is een flinke investering, dus ik wilde een keuze maken die echt bij mij en mijn budget past. Uiteindelijk bracht mijn vriendin Estel de redding. Zij werkt bij Activity International en vertelde dat zij ook reizen naar Australië aanbieden. Na wat uren op hun website voelde dat meteen heel vertrouwd. Het contact is heel persoonlijk (niet alleen met Estel, maar ook met de rest van het team), en het idee dat er een Nederlandse organisatie achter je staat die je voor, tijdens en na je reis helpt, gaf me net dat nodige zetje. Ik hakte de knoop door en boekte de 5-weekse East Coast tour. 

Acclimatiseren in Sydney

Activity International biedt ook een reis aan van 6 weken waarbij je langer in Sydney blijft en naar Port Stephens gaat, maar voor mij was de reis van 5 weken perfect. Wel besloot ik om twee weken vóór de reis alvast in mijn eentje naar Sydney te vliegen. Zo kon ik lekker in mijn eigen ritme de stad ontdekken en alvast dealen met de intense jetlag die je sowieso gaat krijgen (sorry, ik kan het niet mooier maken). 

Als meisje uit het oosten van Nederland vond ik de overgang naar zo’n wereldstad toch wel even spannend. Bovendien was het voor mij de eerste keer solo reizen. Daarom boekte ik voor de eerste twee nachten een privékamer in een hostel bij Bondi Beach. Achteraf weet ik niet of ik dat weer zou doen. Die kamer was heerlijk, maar het zorgde er ook voor dat ik er iets te lang in bleef hangen. Het is nou eenmaal doodeng om in je eentje aan de andere kant van de wereld aan te komen, zonder dat je ook maar iemand kent. Op dat soort momenten kom je jezelf wel echt even tegen en moet je jezelf er echt even toe zetten om naar buiten te gaan. In een gedeelde kamer (shared dorm) leg je toch sneller contact. Gelukkig zijn de hostels in Australië top; ze hebben bijna allemaal naast gemixte kamers ook ‘female only’ kamers, wat het als meid net even wat relaxter maakt.  

Na Bondi verhuisde ik naar het centrum (CBD). Dat was even omschakelen qua drukte, maar wel echt te gek. Je verveelt je er geen seconde. Ik heb de highlights zoals het Opera House en de Harbour Bridge afgevinkt, door de botanische tuinen gestruind en uren gewandeld door Surry Hills en Paddington. O, en trakteer jezelf zeker op een koffietje hier en daar! Niet normaal lekker. Ze nemen de koffiecultuur hier heel serieus.

Na de drukte van het centrum pikte ik nog een paar dagen strand mee in Coogee, waarbij Clovelly Beach echt mijn favoriet werd. Speaking of, hier bevind ik mij na bijna vier maanden nog steeds 🙂 Die rustige dagen aan het strand had ik echt even nodig. Reizen is fantastisch, maar alle nieuwe indrukken verwerken kost stiekem best veel energie. Het reizen met openbaar vervoer in de stad is trouwens een appeltje-eitje: je vult je route in op Google Maps en checkt in en uit met je creditcard in de bus, trein of metro. 

De start van de Sydney naar Cairns reis

Na twee weken in Sydney was het zover: de eerste dag van de groepsreis! We verzamelden bij het WakeUp! hostel in het centrum en de spanning die ik vooraf had, was gelukkig meteen weg. Iedereen was super aardig, de reisleidster was een schat en je merkt meteen dat je allemaal in hetzelfde schuitje zit: iedereen reist solo en wil contact maken. Toch stond ik wel met 1-0 voor dankzij mijn twee weken voorsprong in Sydney. Terwijl een groot deel van de groep net kwam kijken in Australië en er door de intense jetlag bij liep als een stel zombies, kon ik er vol energie tegenaan. Hoewel ik de meeste plekken natuurlijk al had gezien, was de citytour de perfecte manier om de groep te leren kennen. 

Byron Bay

Na een intense dag in Sydney en een vlug diner maakten we ons klaar voor de eerste nachtbus van de reis. Deze nachtbus ga je twee keer tegenkomen op de East Coast route en het is een hele ervaring op zich. Krokant (ik kan het niet anders omschrijven) kwamen we ’s ochtends aan in Byron Bay. Maar wauw, Byron is precies het Australië wat je ervan tevoren in je hoofd hebt. De sfeer is super artistiek en relaxed, iedereen loopt er letterlijk op blote voeten over straat en de tijd lijkt er net even wat langzamer te tikken.

We verbleven hier vijf nachten, wat heerlijk was om te acclimatiseren en de groep echt goed te leren kennen. Er stonden een paar vette dingen op de planning, zoals een surfles, een sunrise walk naar de iconische vuurtoren en – niet te missen – de pianobar. Daarnaast had je in Byron veel vrije tijd om lekker je eigen plan te trekken.

Fraser Island

Hoe verder we naar het noorden reden, hoe ruiger de natuur werd. Na stops in Surfers Paradise, Brisbane en Noosa kwamen we aan in Rainbow Beach. Dit was het startpunt voor Fraser Island (K’gari), het grootste zandeiland ter wereld. En, niet geheel onbelangrijk: de plek met de grootste hoeveelheid gevaarlijke spinnen en slangen. O ja, en nul internetverbinding.

We vertrokken in 4×4’s richting het eiland, waar we werden verwelkomd door de heftigste regenval die K’gari in twintig jaar had gezien. Dat betekende een pittige, drie uur durende rit door de modder naar het kamp, waar zelfs de gids even zweethandjes van kreeg. Uiteindelijk kwamen we veilig aan in een compleet ondergelopen kamp. Vanuit de organisatie kregen we meteen te horen dat we het kamp absoluut niet mochten verlaten in verband met het noodweer. Maar eerlijk? Misschien was dat wel de gezelligste middag van de hele tour! Omdat niemand een telefoon had om aan vastgeklampt te zitten, werden er oprechte gesprekken gevoerd, deden we spelletjes en werden er haren ingevlochten. De tijd vloog. ’s Avonds staken we de BBQ aan voor hamburgers en na het eten haalde een van de gidsen zijn gitaar tevoorschijn om tot in de late uurtjes te zingen.

De volgende ochtend werden we gelukkig wakker met een strakblauwe lucht. Wie had dat gedacht? We konden de activiteiten weer oppakken: touren over eindeloze stranden, zwemmen in het bizar heldere Lake McKenzie, een indrukwekkend scheepswrak bezoeken en wilde dingo’s spotten. K’gari heeft echt een speciaal plekje in mijn hart bemachtigd.

Mijn persoonlijk favoriet: de Whitsundays

Hoewel de hele oostkust geweldig is, was er één plek die voor mij werkelijk alles overtrof: de Whitsundays. Dit was de plek waar ik stiekem het meest naar uitkeek, en het stelde geen millimeter teleur. Het uitgangspunt is Airlie Beach, op zichzelf al een magisch en charmant plaatsje. Een enorme aanrader is om hier een scenic flight te boeken: zo krijg je alvast een bizar mooi voorproefje van bovenaf.

Na een paar dagen in Airlie Beach stapten we met de groep op een grote zeilboot. Deze dagen voelden echt als een droom. Je wordt ’s ochtends vroeg gewekt, maar zodra je bovendeks komt, word je direct stil van het uitzicht. De hele dag geniet je op het water, bezoek je stranden die zo wit zijn dat het bijna nep lijkt, en stop je om te snorkelen in het Great Barrier Reef. Maar pas wel op: door de felle Australische zon verbrandt je op het water echt drie keer zo snel!

Afscheid 

De reis eindigde uiteindelijk in het tropische Cairns, waar we de laatste vijf dagen nog even flink zijn losgegaan in het partyhostel. Het afscheid nemen van de groep ging met heel veel tranen. Je deelt in zo’n korte tijd zulke intense en vette ervaringen met elkaar, dat je in vijf weken echt een soort minifamilie wordt.

Als ik nu terugdenk aan de momenten van twijfelen en onderzoek doen achter mijn laptop…. Ik ben zó ontzettend blij dat ik die knoop heb doorgehakt! Voor mij was het reizen met een reisorganisatie de perfecte fit. Eerst zat ik te twijfelen over de kosten, maar of ik nu meer heb betaald dan wanneer ik solo zou reizen, durf ik niet eens te zeggen. Australië is over het algemeen gewoon een duurder land om in te reizen. Ik heb geen moment spijt gehad! Het reizen met een gids voelt als pure luxe. Je hoeft zelf werkelijk nérgens over na te denken: niet over waar je bus vertrekt, de tickets, de tijden, de locatie van je hostel, in- of uitchecken en je activiteiten. Alles wordt compleet voor je geregeld, waardoor je een land kunt ontdekken zonder ook maar een seconde stress te hebben. 

Maar de groep heeft voor mij het grootste verschil gemaakt. Als je puur in je eentje reist ontmoet je natuurlijk ook overal mensen, maar die hebben allemaal hun eigen planning en de kans is groot dat je hen daarna nooit meer ziet. Als je met een vaste groep reist, start je samen aan hetzelfde avontuur en heb je altijd een gezellige basis om op terug te vallen. En het leuke is: het houdt je ondertussen echt niet tegen om daarnaast ook nog mensen buiten je eigen groep te leren kennen!

Australië heeft mijn hart gestolen (zo erg zelfs, dat ik me er nu, bijna 4 maanden later, nog steeds bevind). De spanning vooraf was logisch, maar door het te boeken via Activity International had ik precies het vertrouwde gevoel en het vangnet dat ik nodig had om deze stap te durven zetten. Mocht je zelf nog twijfelen: stop met piekeren en ga. Het wordt gegarandeerd het avontuur van je leven! 

Wauw! Dat klinkt toch als een super mooie reis? Het zegt al genoeg dat Sophie 4 maanden later nog steeds in Australië is, en hier ook is gaan werken. Meer over Sophie’s werkervaring kan je lezen in dit reisverhaal. Ook benieuwd naar de 5-weekse reis? Kijk dan hier.