single-travel_stories.php

Niet willen missen - Annick Lieftink

Men zegt altijd: “Begin je verhaal bij het einde, dan komt de rest vanzelf”. Alleen is dan de grote vraag, waar eindigt mijn Ghanese avontuur? Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan de  kinderen uit de opvang, de bizarre dingen die ik heb meegemaakt of mijn lieve Ghanese gastfamilie.

Na een iets te lange voorbereiding, iets te veel zenuwen, maar vooral iets te veel zin om te vertrekken was het eindelijk zover. ‘7 Juli 2013’ De dag waarop ik niets vermoedend in het vliegtuig naar Ghana stapte, niet wetende dat mijn leven na deze dag niet meer hetzelfde zou zijn. Natuurlijk ben en blijf ik dezelfde persoon, alleen ben ik een fantastische levenservaring rijker!

Maar voor het zover was ging er natuurlijk eerst nog een flinke voorbereiding aan vooraf. Allereerst, hoe wil ik deze droomreis werkelijkheid maken? Om antwoord te vinden op deze vraag ben ik meerdere malen naar de infodagen van Activity International geweest. Vanaf het allereerste moment had ik een goed gevoel bij de organisatie, dus dat stond vast! Ik zie mezelf nog denken: ‘Nu nog een bestemming, boeken en dan kan ik er vandoor’. Haha nou niet dus, ik was even vergeten dat een visum, vaccinaties, geldzaken en andere voorbereidingen weldegelijk van belang waren. Gelukkig had ik Activity International die mij stap voor stap heeft geholpen met deze voorbereidingen. Toch wel een prettig gevoel dat je altijd kunt terugvallen op een organisatie, ook voor de thuisblijvers trouwens 😉

Na deze lange voorbereidingen was het eindelijk zo ver. Daar zat ik dan, alleen in het vliegtuig naar het verre Ghana. Natuurlijk had ik van te voren al oneindig lang nagedacht over hoe het zou zijn, maar wat ik kan vertellen is dat het bij aankomst in geen enkel perspectief overeen kwam met mijn gedachten. De hoofdstad was viezer, de bevolking was vriendelijker en de wegen waren vele malen chaotischer. Maar dat mocht de pret niet drukken, ondanks alles voelde ik me de King of the World als 17 jarig meisje dat alleen de wijde wereld in trok.

Eenmaal in Ghana aangekomen heb ik mijn eerste ander halve week doorgebracht in de hoofdstad Accra. Eerst in een hostel, later in een gastfamilie. Erg leuk allemaal om een beetje te wennen aan het leven in Ghana, maar waar het uiteindelijk om draaide was natuurlijk het project. Bijna 4 weken heb ik geleefd bij een typisch Ghanese familie en van daar uit iedere dag op een neer gereisd naar de kinderopvang. Doordat je leeft tussen de plaatselijke bevolking leer je de cultuur van heel dichtbij kennen, dit vond ik een erg groot pluspunt van mijn periode in Ghana.

Dan mijn tijd in Save our lives Children’s Home. In mijn periode waren er 21 kinderen in de nursery en 88 in de gehele opvang. Druk, maar erg gezellig!! Elke dag was het weer een uitdaging om leuke nieuwe activiteiten te verzinnen en te ondernemen. Want verzinnen is 1, maar ondernemen is nog een flinke klus met al die kids. Zo heb ik samen met een andere vrijwilligster een zaklooprace georganiseerd. En tja, als je een leuk idee oppert moet je zelf natuurlijk ook even meedoen. Na dik ingemaakt te zijn door de kleintjes werden de zakken omgetoverd tot Superman capes. Al met al een erg geslaagde middag.

Waar ik toen der tijd heimwee had naar het thuisfront, heb ik nu, eenmaal terug in Nederland, heimwee naar Ghana. Ik had mijn periode in Ghana voor geen goud willen missen!!

Heb je vragen aan Annick? Je kunt haar mailen!

Stuur je mail naar Activity International en vermeld daarbij dat je een vraag hebt voor Annick. We zullen dan de e-mail zo snel mogelijk naar haar doorsturen.

Mail Annick!
#letsmakememories